oil's profileเธอคือใครPhotosBlogListsMore Tools Help

เธอคือใคร

oil Rapee

July 18

การมีความสุขกับการคิดถึงใครบางคน

การมีใครบางคนที่เราคิดถึง
แล้วใครคนนั้นก้อคิดถึงเรา
มันให้ความรู้สึกดีแบบบอกไม่ถูกเนอะ
 
ทุกวันของฉันจึงเป็นวันดีๆที่น่าจดจำ
เพราะมีเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในลมหายใจ
 
แม้ความสัมพันธ์ของเราไม่รู้จะจบลงตรงไหน
แต่ทำทุกวันให้เป็นวันที่ดีที่สุดก้อเพียงพอแล้ว
สำหรับคนไร้ค่าอย่างฉัน
เพ้อเจ้ออีกละ
 
เฮ้อ คิดถึงคนหลงตัวเองจัง
July 09

รับน้องขึ้นดอย

วันเสาร์ที่ผ่านมามีเทศกาลรับน้องขึ้นดอย
คนแก่อย่างเราๆก็ไปพิสูจน์พลังกัน
เราเดินขึ้นกะรูมเมท ^_^
ถึงยอดดอยแบบไม่รู่ตัว อิอิ
วันอาทิตย์ก้อไปถ่ายรูปตามวัดแถวลำพูน
สนุกมากกกกกก
 
คิดถึงนะที่รักของฉัน
 
 
June 29

ศุกร์สุดท้ายของเดือน

ในที่สุดก็ถึงศุกร์สุดท้ายของเดือน
LAST FRIDAY OF THE MONTH
แต่ทำไมยังไม่ได้เงินเดือนเนี่ย
โปรแกรมฉลองที่วางไว้เป็นอันต้องพับเก็บไว้ก่อน
ไว้รอโอกาสดีๆ ค่อยว่ากัน
 
ดูหนัง...ก็อด
ไปเกะ...ก็อด
กิน MK... ก็อด
ช๊อบปิ้ง...ก็อด
 
มันช่างเป็นเรื่องน่าเศร้า
สำหรับผู้หญิงตัวคนเดียวแบบฉัน
 
ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่หนายยยยยย
ไม่รู้เมื่อไรที่เราจะพบกานนนน
 
เริ่มเพ้อเจ้อละ
ต้องไปอยู่ร้านยาละล่ะ
ทำงานต่อไป สู้ๆ ^^
June 18

ง่วงนอนจัง

บ่นไปตามประสาคนง่วงนอน
 
วันนี้เป็นวันแรกของสัปดาห์ที่สาม o_o
หลังจากที่ย้ายกลุ่มฝึกงานจากห้องยาในมาอยู่ที่ DIS ^o^
กลุ่มเรามีกันอยู่ห้าคน มีชื่ออันเป็นเอกลักษณ์อันน่าภาคภูมิใจว่ากลุ่ม
 
"ป่วงไฟฟว์ (Poaung Five)"
 
ได้ยินทีแรกก็ขำดี เข้าคอนเซบต์บุคลิกอันแสนป่วงของแต่ละคน เหอะๆ
 
 
 
แต่วันนี้ง่วงมากๆ ไม่มีอารมณ์ทำงานเรย -_-"
แล้วงานอันแสนมากมายของช้านจาเสร็จเมื่อไหร่เนี่ย แย่จัง
 
วันเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วกะว่าจะทำงานซักหน่อย
ที่ไหนได้ไม่มีอะไรคืบหน้า
แถมยังรู้สึกเหนื่อยกว่าเดิมด้วย
เฮ้อ ชีวิตฉันจะอยู่รอดปลอดภัยไปจนฝึกงานเสร็จมั้ยน้า
 
งานฉันต้องส่งวันพุธ แต่จันทร์อังคารฉันต้องอยู่ร้านยาถึง สามทุ่ม
จาเอาเวลาที่ไหนไปทำงานล่ะนั่น เหนื่อยใจจิงๆ
 
อิจฉาพรพิรุณ เสาร์อาทิตย์ได้ไปเที่ยวทะเลด้วยอ่ะ
 
วันอาทิตย์ก็วันเกิดยาย แฮปปี้เบิร์ธเดย์กันสนุกสนานพอเป็นพิธี หอมปากหอมคอ
ร้อยวันพันปีไม่เคยจัดนะนั่น น่าประหลาดใจอยู่มิใช่น้อย
แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี
June 05

ชีวิตการทำงาน เฮ้อ....

ทำงานมาได้ครบเดือนนึงแล้ว
แต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ยังทำตัวเหมือนเดิม นิสัยเหมือนเดิม
ละที่สำคัญ.... ยังไม่มีใครเหมือนเดิม
 
เศร้าใจจิงๆ
 
เป้าหมายต่อไปในชีวิตคือ ซื้อรถยนต์ซักคัน
ไม่รู้ฝันจาเป็นจิงเมื่อไหร่
ด้วยเงินเดือนอันน้อยนิดของเรา
 
แต่ก็บอกตัวเองว่าพยายามเข้าสู้ๆ
ทุกวันนี้ก็เลยมีแต่งานๆๆๆ เพื่อแมคมันนี่
ถึงจะเหนื่อยบ้างแต่ก็ดีกว่าอยู่เปล่าๆ
 
อยากให้ทุกคนเป็นกำลังใจให้บ้าง
เพราะบางทีอาจดูเหมือนแข้มแข็ง
แต่สิ่งเป็นไม่ใช่อย่างที่เห็นเสมอไป
 
Photo 1 of 13